گفت : اى جبرئيل ، تفسير زهد چيست ؟ گفت : زاهد كسى است كه دوست مىدارد كسى را كه ، خالقش را دوست بدارد و دشمن مىدارد كسى را كه خالقش را دشمن بدارد و از حلال دنيا احتياط و دورى مىكند و به حرام آن توجه نمىنمايد ، زيرا در حلال دنيا حساب و در حرامش عقاب است . و بر تمام مسلمانان رحم مىكند ، همچنان كه بر خود ترحم مىكند و از سخن بىفايده دورى مىكند ، همان‌طور كه از آتش فرار مىكند كه مبادا شعله‌اش او را فراگيرد و آرزوى خود را كوتاه مىگرداند و مرگ خويش را هميشه پيش چشم خود مجسم مىسازد . گفت : اى جبرئيل ، تفسير اخلاص چيست ؟ گفت : آدم مخلص كسى است كه از مردم چيزى نخواهد تا آنكه بيابد و هرگاه به دست آورد ، به آن راضى مىشود . و اگر چيزى در دستش باقى بماند در راه خدا مىبخشد . و چون كسى از مردم چيزى را درخواست نكند ، به عبوديت خود نسبت به ذات مقدس خدا اقرار نموده . و اگر كسى چيزى از دنيا بيابد و به آن راضى شود ، پس او از خدا راضى شده و خدا نيز از او خشنود است . و اگر چيزى را در راه خدا ببخشد ، در حد وثوق و اعتماد به خداى خود بوده است . گفت : تفسير يقين چيست ؟ گفت : كسى كه داراى يقين است ، براى خدا چنان كار مىكند كه گويا او را مىبيند و اگر او خدا را نبيند ، همانا خدا او را مىبيند و به طور يقين ، مىداند كه آنچه به او رسيده ، خطاپذير نيست و آنچه به او نرسيده ، بنا نبوده كه به وى برسد . و تمام آنچه گفته شد شاخه‌هاى توكل و وسيلهء ارتقا و پيشرفت به مراتب زهد است . « 1 » 30 . از ابى بصير نقل شده كه گفت : شنيدم امام باقر عليه السلام مىفرمود : فرشته‌اى خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى محمد ، خدايت سلامت مىرساند و مىفرمايد : اگر

--> ( 1 ) . معانى ، ص 261 و عدة الداعى ، ص 84